Duygu Senfonisi

Duyguların da bir senfonisi olmasın mı yani ?

Öyle aşık olduğunda kulaklarında yankılanmasın mı kalbinin ahenkli sesi,

Gözlerin o'nu zindanlarına vurduğunda bir kere,

Sevdan uzanmasın mı yani yalnızlığının kilidine.

Mutluluk yaşların akmasın mı doyasıya;

Bir şelaleymişcesine gamzelerine.

Göğsünde bir buram gerilme olmasın mı ?

Değiştirmesin mi ellerin, kalbinin akordunu sinsice.

Bir konçerto dinler gibi,

Bir şarkı mırıldanır gibi kendi kendine,

Öylece arzulamasın mı bedenin, bir başka bedeni üzerinde...

Korkmasın mı yani zamanın kumları,

Karışmaktan bir girdabın dalgalarına, seninle birlikte,

Ve korkmasın mı kaybolmaktan, sen her defasında aynı notayı dinlediğinde..

Duygularının da bir senfonisi olamaz mı yani ?

Sadece sen kulaklarını tıkadın diye!

Gözlerini kapadın diye!

Tünedin diye bir kuytuya habersizce!

Yalnızlıkta bir duygu değil midir aslen,

Dinlediğin her gün, ümitsizce...