Her kalem sallayanın yazmassam olmaz dediği anlar vardır; merhabalar.
Senelerdir tanımaya çalıştığım adamın yaş günü bugün. Senelerdir farkında olan
bir adamın, senelere daha ağır küfürler ettiği bir gün bugün ne yazık ki..
Her zaman tekrarladığım cümleyi, ayna karşısında yineledim bugün "İyi
bir insan olmayabilirsin ancak olabildiğinin en iyisisin" . Olabildiğimce
kalmaya çalıştığım için, hayatımda varolan herkese teşekkür etmeliyim. Bazı
günler onlarda olmuyor da siktir et diyorum, yarın yeni bir
gün. Yarınında bir yarını oluyor sonra. Seneler yarınlarla geçiyor, ben
seneleri harcıyorum her defasında. Harcanmadığım için, o adama teşekkür
etmeliyim.
En güzel yanıda ne biliyor musun, doğduğum günü kutlama gereksinimini hissetmemem. Kutlama
gereği hissettiğim tek kişi annem. Annemi kutlamam lazım! Benim gibi bir adamı
böyle bir dünyaya getirebilecek cesareti gösterdiği için! Böyle bir adam
yetiştirdiği için, bana öğretmeye çalıştığı için ve becerebildiği için!
Annem, bir insanın evladı ile gurur duyması çelişkilidir bilirim; bir
evladında anasıyla, babasıyla. Bilmeni isterim ki hayatımda gözlemlediğim en
güçlü kadın sensin. Ve beni güçlü görüyorsan, azıcıkta olsa benim ilen gurur
duyuyorsan bunun sebebi sensin. Hep söylediğim gibi, ben başına buyruk bir
adam oldum her zaman. Kendi yollarım oldu hayatım boyunca, onları izledim. Elle
gösterilen, tarif edilen yolların ne değeri olurdu ki onlardan gitseydim?
İnsanların hayal etmeye zorlandığı yollardan ben geçerken senin izlemen
kolay değil, biliyorum... Bu yüzden seninle gurur duyuyorum. Her zaman arkamda
durduğun için teşekkür ediyorum. Ne kadar uzak kılsamda seni, bana yakın
kaldığın için teşekkür ediyorum. Çizdiğim her sınırı geçtiğin için, benden
vazgeçmediğin için ve herşeyden öte bana bir başına ev olduğun için teşekkür
ediyorum. Güzel kadın, normal bir evlat
olamadığım için özür diliyorum. Yanında
büyüyemediğim için, seneler boyu özlem soluttuğum için, her kararımda seni telaşlarla
boğduğum için, oluşumu izlerken, oluştuğumdan korkuttuğum için özür diliyorum.
Kısacası, doğduğu günü kutlama gereksinimi hissetmeyen bir adamın annesi olmak
zorunda kaldığın için özür dilerim. Bilmeni isterim ki kalem sallamaya değer bildiğim en güzel anı seni düşünürken yaşadım bugün. İyi, kötü yirmi seneyi benimle
geçirdiğin için teşekkür ederim. Ve umarım ki yaşadığım süre boyunca, ne kadar
uzakta olsak, uzaklarda bir evim olduğu gerçeğiyle yeşeririm. Umarım hayatın
boyu doğduğum günde doldurmam gözünü.
Küfürlerimin sinesinden, tek bir yaprak düşürdüğün için, güzel günün
kutlu olsun...
Şerefine güzel kadın. Beraber, nicelerine...
Sevgilerle, oğlun.
No comments:
Post a Comment