Özgürlüğe susamış
bir adamın hayalleridir okyanus,
Ve zaaflarıdır o
okyanusu kurutan.
Boğulan gün be
gün,
Ve kıyılara uzanan…
Yağmur olup yağan
umutlarıdır adamın,
Yaklaşan yıllara,
Yavaş
yavaş aklaşan…
Tane tane
savrulan yalnızlığıdır rüzgara,
Gün olup doğan
umutları,
Gece olup batan sabrıdır!
Ezgilere dem
tutar sessizliği,
Ve
susar adam zaaflarına!
Günün sonunda
hayalleri ıslanır da;
Yanar adam
Yanar yalnızlığına!
No comments:
Post a Comment